BergenLandOostenrijkReisblogsReisgidsWandelen

Met peuter op huttentocht in Oostenrijk

met peuter op huttentocht

“Meueueuh”, klinkt het achter me en ik voel een onrustig gewiebel op mijn rug. Raf heeft weer een koe gespot in de Oostenrijkse bergen en wijst haar enthousiast aan. Met zijn 16 maanden begint hij net dieren te herkennen en na te doen. Even later plukken we bessen uit een struik en ‘s avonds slapen we in een berghut. Het blijkt heerlijk om met een klein kind door de bergen te struinen.

met peuter op huttentocht

 

Gijs en ik zijn beide erg sportief en in de vakantie het liefst actief bezig. Surfen, kajakken, mountainbiken en wandelen. Maar wat is er mogelijk met Raf, onze peuter van 16 maanden? Het lijkt ons te gek om met die kleine door de Alpen te lopen, maar kunnen we met hem een meerdaagse huttentocht wandelen? Hoe lang kun je lopen per dag? En hoe moet het met slapen? We gaan het gewoon doen. Ik onderzoek verschillende gebieden en uiteindelijk komen we terecht in het Oostenrijkse Groβarltal, waar we een tocht samenstellen van vier dagen met overnachtingen in echte Oostenrijkse bergalmen, hutten met een boerderij.

Na regen komt zonneschijn

“Oke, het ziet er niet zo zonnig uit.” Gijs komt van de receptie, terwijl ik Raf in bed leg in het Kinderhotel Waldhof in Groβarl waar we de eerste nacht hebben geboekt. “Maar als we twee dagen geduld hebben, wordt het beter.” Dat is vet jammer, maar: ”Ik ga niet zonder huttentocht naar huis,” zeg ik vastberaden tegen Gijs, dus we boeken twee dagen bij. Het hotel redt ons van de regen. Een ballenbak, zwembad en meerdere binnenspeeltuinen zorgen voor plezier voor het hele gezin. En als Raf slaapt pakken wij ook nog even lekker een sauna mee. Door onze tijd in deze ‘mini Efteling’ en de zon die af en toe een paar stralen laat zien, verzamelen we snel weer wat moed en na twee dagen krijgen we goed nieuws van onze ober Mirko: “De bergen zijn klaar om jullie te ontvangen!”

 

Ik zet Gijs met Raf in de ballenbak, zodat ik in alle rust onze rugtassen kan organiseren. We moeten minimaal pakken, omdat Raf de meeste ruimte inneemt. De bagage lijkt verder vooral te bestaan uit regenkleding en luiers. Ik vind nog wat gaatjes voor mutsen, zonnebrand, wespenpen en aluminium dekens (zie paklijst in kader). En natuurlijk wandelstokken! Want met een kind op je rug ben je aardig topzwaar en die extra ondersteuning is echt nodig. Tevreden kijk ik naar mijn werk: “Ready to go.”

 

Eten van de natuur

Raf is blij onderaan de berg en alsof hij weet wat we gaan doen wijst hij continue naar boven, terwijl wij de route bekijken op het infobord. De eerste dag wandelen is kort maar best zwaar. Gelukkig worden we wel direct beloond. We ontmoeten onderweg een gezin met drie kinderen dat blauwe bessen aan het plukken is langs de kant van het pad. Op het advies van deze locals durf ik wel van de natuur te eten. ‘Blau Beeren hebben een rond neusje en rode sap. De bessen die erop lijken hebben een kruisje en witte sap, daar krijg je buikpijn van’, zegt de 8-jarige Christoph. Raf eet de blauwe bessen gretig op, met blauwe lippen en blauwe handen tot gevolg. Hè heerlijk, we zijn in de bergen! Met de Oostenrijkse familie drinken we iets in de berghut en als zij weggaan nodigen ze ons uit om op onze laatste dag bij hun privéhut langs te komen. “Ja natuurlijk, dat is gezellig!” We beloven te bellen, mits we bereik hebben.

met peuter op huttentocht

Oeps…

De uitzichten onderweg zijn fantastisch en het lopen gaat veel soepeler dan verwacht. We wandelen gemiddeld drie tot drieënhalf uur per dag en bereiken op dag twee ons hoogste punt van 2168 meter. We merken al snel dat Raf nog wel langere tochten zou aankunnen. Tijdens het lopen zit hij met veel plezier in de rugdrager. Hij zwaait enthousiast en imiteert elke koe die we tegenkomen. Hij is zo een uur zoet met een appeltje of een krentenbol en zelfs als uiteindelijk de regenhoes over de rugdrager moet, blijft hij kalm. Als ik thuis de hoes over de buggy doe wordt ‘ie woest, maar nu … valt hij heerlijk in slaap op het geluid van de tikkende regen. Alleen in het begin maken we een inschattingsfoutje. Als we hem na twee uur voor de eerste pauze uit de rugdrager halen, zakt hij spontaan door zijn beentjes omdat hij kennelijk te lang in één positie heeft gezeten. Oeps, niet meer doen dus…

Huttenleven

Afhankelijk van de lengte van de tocht, ben je ook veel in en rond de hut. Binnen zijn vaak geen voorzieningen voor kleine kinderen en Raf zit graag overal met zijn vingers aan. Dus we zijn veel buiten, waar altijd wel een schommel, een glijbaan of een trampoline staat. Hoe leuk is dat, met je kind springen tegen een achtergrond van bergen, groene weiden en het prachtige, roze alpen glühen! “The hills are alive!” Raf is vooral groot fan van de waterbakken met stromend bronwater, daar kan hij urenlang mee spelen. Steentjes erin, steentjes eruit. Gelukkig hebben we een waterdicht skipak mee, dus hij spettert maar raak!

Raf is heel ontwapenend met zijn vrolijke glimlach en we mogen al snel overal komen. We kijken met hem bij de kalfjes in de stal en bij de kok in de keuken, hij maakt kennis met de traditionele houtoven en leert eerst met zijn handje te voelen of het heet is. En hij eet alles van de kaart! Scherpe worst, geitenkaas en verse melk van de koe, Germknödel, Nudle Suppe of Käsespätzle, het gaat er allemaal in als Ketellapper.

Op de slaapzaal

Tijdens de eerste overnachting slapen we in een privékamer, dus dat gaat helemaal goed. De tweede nacht is spannender, want nu delen we een slaapzaal met acht anderen. Ik ben gelukkig alleen op de kamer als Raf naar bed gaat, maar heb een vol uur nodig om hem in slaap te krijgen. Hij kletst maar raak, trekt aan mijn neus en haar en heeft dikke pret. Ik zucht en denk aan de koffie met Apfelstrudel die ik wilde bestellen. Maar ik kan hem niet alleen in dit grote mensenbed achterlaten zolang hij nog wakker is. “En wat is nou een uur”, denk ik, als ik uiteindelijk naar beneden loop en alsnog mijn langgekoesterde Strudel bestel. Gijs is ondertussen druk in gesprek met de Hüttenwirt over de koeien en de kaas en worst die ze zelf maken, natuurlijk onder het genot van een groot glas witbier, de mazzelaar. De volgende ochtend wordt Raf keurig om half acht wakker en we krijgen verbaasde complimenten over de rustige nacht.

Verse paddenstoelen

Na drie dagen met z’n drieën op avontuur bezoeken we op onze laatste dag inderdaad nog de Oostenrijkse familie in hun privéhut. “Gaan jullie mee paddenstoelen zoeken?” Ja!! De lucht is strak blauw, de zon schijnt en als je goed kijkt zie je overal paddenstoelen. En weer krijgen we les van Christoph, dit keer welke paddenstoelen giftig zijn en welke niet. We laten de prachtig rode vliegenzwammen staan maar, met handenvol ‘Eierschwammerl’, bij ons Cantharellen genaamd, komen we terug en even later die dag zitten we aan een heerlijke maaltijd met Cantharellensaus. Wat moet het heerlijk zijn om in de bergen op te groeien.

We zijn dus ook zeker van plan om dit vaker te gaan doen. Deze eerste huttentocht met Raf was heerlijk en met een goede planning en variatiemogelijkheden tijdens de route komt het altijd goed. En Raf? Die kan niet wachten totdat hij er zelf met de stokken vandoor kan.

 

 

Onze route

De route die wij namen is onderdeel van de Salburger Almenweg in het Großarltal. Een gemoedelijke wandelroute tussen 1700 en 2200 meter, met de mogelijkheid om verschillende toppen te doen. En zijn veel Almen onderweg. Wij overnachtten op de Loosbühelalm (privékamer), de Elmaualm (slaapzaal) en de Gertstreitalm (privékamer). Informatie is op te vragen bij: www.salzburgerland.com en www.grossarltal.info. In Groβarl is een boekje verkrijgbaar met alle Almen erin, zodat je je eigen tocht kunt samenstellen. Informatie over het kinderhotel: www.hotel-waldhof.com

 

 

Onze uitrusting:

Gijs en Rian dragen winddichte jassen van Mountain Hardwear. Gijs een Super Chockstone Jacket en Rian een Mixaction Jacket (www.mountainhardwear.eu) met daaronder een thermoshirt van Supernatural, dat zelfs na een paar dagen wandelen niet naar zweet ruikt. Raf draagt een oranje windjackje van de Hema en zijn waterdichte pak is van Columbia. De rugdrager waar Raf in zat is van LittleLife en kochten we bij de Bever. Wandelstokken leenden we in het hotel. Naast de logische bagage van (minimale) kleding en toiletspullen is een aantal zaken echt handig om te weten of te hebben:

  • Sneldrogende broek plus winddicht jackje voor de kleine. Voor jezelf verschillende dunne laagjes kleding ipv één dikke jas. In totaal 2 sets kleding en voor je kind 3 setjes
  • Goede regenkleding voor allen, waterdicht speelpakje voor kind
  • Waterdichte bergschoenen voor allen
  • Zonnebrand, zonnebril, pet of hoed en, ook in de zomer, een muts en handschoenen
  • Gemiddeld 6 luiers per dag en plastic geurzakjes om ze in op te bergen.
  • EHBO-setje dat ook bruikbaar is voor kleintjes
  • Zorg dat je altijd voldoende drinkwater bij je hebt (3 liter minimaal) en wat te eten.
  • Spel kaarten of boek voor de groten, een balletje voor de kleine.

Dit artikel is in 2015 verschenen in Fabulous Mama.

 

Tags: